Madalas naming natatanggap ang tanong na ito. Nakakuha si Sam ng email tungkol dito ngayon.

Ang ideyang pinalitan ng Simbahan ang Israel ay tinatawag na Replacement Theology (o Supersessionism). Ang mga Romano Katoliko, Silangang Ortodokso, at maraming tradisyong Protestante ay nagtuturo ng Replacement Theology.

Ito ang pananaw na ang mga Judio ay hindi na ang piniling bayan ng Diyos, at ang Israel ay hindi na ang piniling bansa ng Diyos. at hindi sila magiging Kaniyang piniling bayan/bansa sa hinaharap. Ang Simbahan ay, at mananatiling, bagong bayan ng Diyos. Ang Simbahan ang Bagong Israel. Ang bayang Judio ay nawalan ng karapatang maging bayan ng Diyos nang kanilang tanggihan ang Panginoong Jesucristo.

Ang Dispensasyunalismo ay hindi sumasang-ayon. Sinasabi nitong ang Israel ay noon, ngayon, at palaging magiging bayan ng Diyos. Ang Simbahan ay hindi Israel. Ang Simbahan ay hindi pumapalit sa Israel. Ang mga pangakong ginawa sa Israel ay matutupad sa Israel, hindi sa Simbahan.

Pinapawalang-bisa ng Replacement Theology ang walang kundisyong mga pangako ng Diyos kay Abraham, Isaac, at Jacob. Ginagawa nitong magulo ang Roma 9–11 at ang turo ni Pablo tungkol sa Israel na “ang mga kaloob at ang pagtawag ng Dios ay hindi nagbabago” (Rom 11:25–29). Ang hindi nagbabago ay nangangahulugang hindi mapapalitan!

Malinaw na sinabi ni Pablong may tatlong uri ng tao ngayon, at ang tatlong grupong ito ay naroroon din sa Millennium at maninirahan sa bagong lupa. Sinulat niya: “Huwag kayong magbigay ng dahilang ikatitisod, 1) sa mga Judio man, 2) sa mga Griego man, o 3) sa iglesia man ng Dios…” (I Cor 10:32, idinagdag ang bilang).

Nangako ang Diyos kay Abraham ng napakaraming inapo. Hindi pa iyon nangyayari. Ngunit ito ay dapat mangyari, dahil hindi maaaring magsinungaling ang Diyos. Ipinangako Niyang si Abraham at ang kaniyang mga inapo, na kasing dami ng mga bituin sa langit, ay maninirahan at magmamay-ari ng lupain ng Israel mula sa ilog hanggang sa dagat. Ang Israel ay hindi kailanman nasakupan ang lahat ng lupaing ipinangako sa kaniya.

Nagkomento ang GotQuestions.org (tingnan dito):

Ayon sa Genesis 15:18 at Josue 1:4, ang lupaing ibinigay ng Diyos sa Israel ay kinabibilangan ng lahat mula sa Ilog Nilo sa Egipto hanggang sa Lebanon (mula timog hanggang hilaga) at lahat mula sa Dagat Mediteraneo hanggang sa Ilog Eufrates (mula kanluran hanggang silangan). Sa mapa ngayon, ang lupaing sinabi ng Diyos na pag-aari ng Israel ay kinabibilangan ng lahat ng pag-aari ng makabagong Israel, pati na rin ang lahat ng teritoryong okupado ng mga Palestino (ang West Bank at Gaza), pati na rin ang ilang bahagi ng Egipto at Siria, pati na rin ang buong Jordan, pati na rin ang ilang bahagi ng Saudi Arabia at Iraq. Samakatuwid, sa kasalukuyan, ang Israel ay nagmamay-ari lamang ng isang bahagi ng lupaing ipinangako ng Diyos; ang natitirang bahagi ng kanilang mana ay malamang na naghihintay sa pagbabalik ng Mesiyas, si Jesucristo. Ibinigay ng Diyos Ang Kaniyang Salitang ang bansang Israel ay hindi kailanman mawawala hangga’t ang araw ay patuloy na sumisikat sa umaga at ang buwan at mga bituin ay patuloy na nagniningning sa gabi (Jeremias 31:35–37).

Ang Replacement Theology ay minsang nagdudulot ng antisemitismo. 

Naging antisemitiko si Martin Luther sa huling bahagi ng kaniyang buhay. Sa isang aklat noong 1543 na pinamagatang On the Jews and Their Lies (Sa mga Judio at ang Kanilang mga Kasinungalingan), inirekomenda niya ang pagsunog sa mga sinagoga at paaralan ng mga Judio, ang pagwasak sa mga tahanan ng mga Judio, at ang pagkumpiska sa mga pag-aari at propriedad ng mga Hudyo.

Sinulat ni Noam Marans (tingnan dito):

Naiinis sa katatagan ng mga Hudyo, at nabigyan ng hindi tamang impormasyon tungkol sa mga gawi ng mga Judio, si Luther sa kaniyang mga huling taon ay binaligtad ang kaniyang maagang pagiging bukas sa mga Judio at sumulat ng mga anti-Judiong pamumusong. Ang “Sa mga Judio at ang Kanilang mga Kasinungalingan” (1543) ay isang malinaw na antisemitikong dokumento. Sinulat niya:
At kaya, mahal na Cristiano, mag-ingat ka sa mga Judio… makikita mo kung paano ang galit ng Diyos ay nagtalaga sa kanila sa Diablo, na hindi lamang nagnakaw sa kanila ng tamang pag-unawa sa mga Kasulatan, kundi pati na rin ng karaniwang pang-unawa ng tao, kababaang-loob, at sentido… Kaya, kapag nakita mo ang isang tunay na Judio, maaari kang may malinis na konsensyang magkrus at matapang na sabihing, “Narito ang Diablo sa katawang-tao.”

Mas masahol pa roon, ang galit ni Luther at ang lumalaking kapangyarihang relihiyoso at pampulitika ay sinamahan ng isang programa para protektahan ang lipunang Cristiano mula sa impluwensya at kontaminasyon ng mga Judio sa pamamagitan ng pagsunog o pagwasak ng mga sinagoga, pagsira ng mga tahanan ng mga Judio, pagkakumpiska ng mga banal na aklat ng mga Hudyo, pagbabawal sa pagsamba ng mga Judio, pagkuha ng pera ng mga Judio, at pagpapalayas sa mga Judio.

Iminumungkahi ko rin ang pagbabasa ng librong inilathala noong 1999, Hitler’s Pope: The Secret History of Pius XII, ni John Cornwell. Inilahad nitong isang kardinal na naging papa sa kalaunan ay gumawa ng kasunduang huwag batikusin ang mga Nazi kapalit ng pagpayag ni Hitler na manatiling bukas ang mga simbahang Katoliko.ⁱ

Ang Replacement Theology ay maaaring may mabuting layunin. Ngunit ito ay hindi biblikal. Ito ay antibiblikal. Ito ay salungat sa mga tipan ni Abraham at David at sa turo ng LT at BT.

Manatiling nakapokus sa biyaya at mananalangin ka para sa kapayapaan ng Israel at aasam para sa kaligtasan ng buong Israel sa hinaharap (Roma 11:26).
________________________________________

ⁱ Mula noon, may mga kritisismong ang aklat ay hindi balansiyado at ang papa ay tumulong sa pagligtas ng ilang mga Judio noong digmaan. Gayunpaman, malinaw, kahit sa akin, na ang papa ay naglagay ng pulitika sa ibabaw ng prinsipyo. Isang bagay na akala niya ay praktikal ay, sa katunayan, pakikipagkasundo sa diablo. Hinihikayat kitang basahin ang aklat para sa iyong sarili.