Hiob był niezwykle religijną osobą, ponadprzeciętnie pobożny i niezwykle dobry. Nawet Pan Bóg powiedział: PAN [Jahwe] powiedział do szatana: Czy zwróciłeś uwagę na mojego sługę Hioba – że nie ma nikogo mu równego na ziemi? To człowiek doskonały i prawy, bojący się Boga i stroniący od zła. (Księga Hioba 1:8) Bycie nienagannym i prawym nie

Niedawno napisałem bloga omawiającego to, kiedy jedenastu uczniów narodziło się na nowo. Zobacz bloga „Kiedy jedenastu uczniów narodziło się na nowo?”. Zasugerowałem, że trzech z nich narodziło się na nowo na samym początku służby Jezusa w Jana 1. I nieokreślona liczba innych uczniów przyszła do wiary na weselu w Kanie (Jana 2:11). Wiemy jednak, że

Pewnego dnia przeczytałem recenzję jednej książki w „Journal of the Evangelical Theological Society” (JETS, czerwiec 2021, s. 411-415). Recenzowana książka to „Finding the Right Hills to Die On: The Case for Theological Triage” („Poszukiwanie tego, o co warto kruszyć kopie: Kwestia teologicznej selekcji”) autorstwa Gavina Ortlunda. Nie czytałem jeszcze tej książki. Ale recenzja wskazała na

Mikołaj [moje drugie imię, nawiasem mówiąc] przysłał świetne pytanie: Witam, mam nadzieję, że wszystko jest u was w porządku. Martwię się o swoje zbawienie. Mam wiarę w Pana Jezusa i Jego skończone dzieło oraz Jego wzbudzenie z martwych przez Pana Boga dnia trzeciego. Ale ludzie mówią, że ono [zbawienie] nie jest przez samą wiarę i

Lecz poskramiam swoje ciało i biorę w niewolę, abym przypadkiem, głosząc innym, sam nie został odrzucony. (UBG) Angielskie tłumaczenie Biblii, tak zwana wersja Króla Jakuba (King James Version), tłumaczy zakończenie 1Kor 9,27 w ten sposób: „lest that by any means, when I have preached to others, I myself should be a castaway” co można oddać

Trzej przyjaciele Hioba mieli bardzo legalistyczne spojrzenie na świat i na Boga. Uważali, że wszystko działa według jasnego i prostego prawa moralnej przyczyny i skutku, nagrody i kary, zgodnie z którym dobrzy ludzie są błogosławieni, a źli cierpią. Kiedy więc zobaczyli, że Hiob cierpi, jedynym wytłumaczeniem dla nich, biorąc pod uwagę ich teologię, było to,

J. B. (nie J. B. Bond) pyta: Dziękuję za wasze artykuły i blogi. Mam pytanie, ponieważ próbuję zrozumieć skruchę/opamiętanie się. W Ewangelii Marka 1, kiedy Jezus wzywał Izraelitów, aby się opamiętali i uwierzyli w Ewangelię (o królestwie), dlaczego nie powiedział im również, że muszą uwierzyć w Niego, aby otrzymać życie wieczne, tak jak powiedział Nikodemowi

Tomek zadał to pytanie. Powiedział, że zadawał to pytanie wielu ludziom i odpowiedzi były bardzo różne. Niektórzy mówili, że oni narodzili się na nowo przed posługą Jana Chrzciciela. Niektórzy twierdzili, że doszli do wiary dzięki posłudze Jana [Chrzciciela]. Inni twierdzili, że doszli do wiary, kiedy Jezus powołał ich na Swoich uczniów. Inni jednak sugerowali, że

Następujące pytanie otrzymałem w niedawnym mailu od czytelnika: W pierwszym rozdziale Ewangelii Jana Jezus spotyka Andrzeja i innych, a oni wszyscy wierzą w Niego, że jest Mesjaszem. Dlaczego w Ewangelii Jana 2:11 jest powiedziane, że uwierzyli w Niego po Jego pierwszym cudzie? Pytający zasadniczo widzi pozorną sprzeczność między dwoma tekstami z Ewangelii Jana. Wie, że

Ostatnio przeczytałem artykuł o uświęceniu autorstwa kogoś, kto identyfikuje się jako trzymający się nauczania teologii Darmowej Łaski. Zasugerował on, że zarówno usprawiedliwienie jak i uświęcenie są przez wiarę, bez uczynków. Czy to prawda? O ile usprawiedliwienie jest zdecydowanie z wiary, poza uczynkami, to czy uświęcenie również jest z wiary, poza uczynkami? Sugerowanie, że uświęcenie i