Przez lata sądziłem, że kalwiniści wierzą w wieczne zbawienie, a arminianie nie. Myślałem, że doktryna wiecznego bezpieczeństwa stanowi sedno kalwinizmu. W rezultacie po ukończeniu seminarium nazywałem siebie kalwinistą, mimo że nie wierzyłem w inne punkty kalwinizmu.
Zdałem sobie jednak sprawę, że większość kalwinistów w rzeczywistości nie wierzy w wieczne bezpieczeństwo. Większość kalwinistów wierzy w to samo, w co wierzą arminianie: jeśli nie wytrwasz w wierze i dobrych uczynkach, zostaniesz potępiony na wieki.
Oczywiście kalwiniści twierdzą, że wierzą w zachowanie świętych, co błędnie uważa się za synonim wiecznego zbawienia i wiecznego bezpieczeństwa. Jednak według kalwinistów tylko niektórzy wierzący zostaną zachowani przez Boga. Są to wierzący, którzy wytrwają.
Podejrzewasz, że może nie być tak jak twierdzę? Jeśli tak, to nie zrozumiałeś jeszcze litery P w skrócie TULIP. Oznacza ona zarówno zachowanie świętych, jak i wytrwałość świętych. Kalwiniści twierdzą jednak, że jednego nie można mieć bez drugiego. Jeśli nie wytrwasz, nie zostaniesz zachowany.
W swojej książce „The Five Points of Calvinism” („Pięć punktów kalwinizmu”), wydanie drugie, Steele, Thomas i Quinn piszą:
Można by niemal mówić o sześciu punktach kalwinizmu, przy czym piątym punktem jest zachowanie świętych, a szóstym – wytrwałość świętych. Biblia wielokrotnie podkreśla obie strony tej wspaniałej doktryny (s. 148–149, kursywa autorów).
Dodają: „Mamy obowiązek wytrwać w wierze aż do końca (dążąc do świętości), a jeśli nie wytrwamy, nie mamy podstaw do pewności, że Bóg nas zachowuje”. Następnie przytaczają z uznaniem słowa A. N. Martina, który mówi: „Jedynym dowodem, jaki mam na to, że On mnie zachowuje, jest to, że dzięki Jego łasce jestem w stanie wytrwać” (s. 149).
Jeśli tylko ci, którzy wytrwają, mają wieczne bezpieczeństwo, to czy naprawdę jest to wieczne bezpieczeństwo? Czy nie byłaby to raczej wieczna niepewność aż do naszej śmierci? Jeśli naszym jedynym dowodem na to, że mamy wieczne bezpieczeństwo, jest to, że wytrwaliśmy do końca, to musielibyśmy żyć w wątpliwościach aż do samego końca naszego życia.
Większość kalwinistów twierdzi, że istnieją dwa rodzaje wierzących – prawdziwi wyznawcy i fałszywi wyznawcy. Obie grupy są przekonane o tym samym zestawie doktryn. Tym, co odróżnia prawdziwego wyznawcę, nie jest to, w co wierzy, ale jego wytrwałość zarówno w wierze, jak i w dobrych uczynkach.
Zgodnie z kalwinizmem człowiek może mieć chwilową wiarę i chwilowe dobre uczynki. Tymczasowa wiara i dobre uczynki mogą trwać latami, a nawet dziesięcioleciami. Ostatecznie większość kalwinistów, podobnie jak większość arminian, umiera, zastanawiając się, gdzie będą spędzać wieczność.
W mojej książce „Czy kalwinizm jest biblijny?” (ICB) przytaczam dwa fragmenty, które obalają kalwińskie rozumienie zachowania świętych: Łukasza 8:12-13 i Jana 4:13-15.
Łukasza 8:12-13. W przypowieści o czterech rodzajach gleby pierwsza gleba symbolizuje ludzi, którzy słyszą Słowo; jednak szatan je im wyrywa, „aby nie uwierzyli i nie zostali zbawieni” (Łukasza 8:12). Szatan wierzy, że gdy człowiek uwierzy w Chrystusa, zostaje zbawiony na zawsze. Diabeł wierzy w zasadę „raz zbawiony, zawsze zbawiony”.
Łukasza 8:13 mówi o ludziach, którzy „wierzą przez pewien czas, a w chwili pokusy odpadają”. Pamiętajmy, co Łukasza 8:12 mówi o tych, których symbolizuje gleba kamienista: „aby nie uwierzyli i nie zostali zbawieni” (słowo „aby” wskazuje, że nie uwierzyli i dlatego nie zostali zbawieni). Ludzie z Łukasza 8:13 są zbawieni. Fakt, że później odpadają, nie może unieważnić ich zbawienia. Należy zauważyć, że słowo „wierzyć” nie pojawia się w Łukasza 8:14-15 dotyczących trzeciej i czwartej gleby. Rozumie się, że każda gleba jest lepsza od poprzedniej i że ci, którzy symbolizują trzecią i czwartą glebę, zarówno wierzą, jak i wytrwają.
Łukasza 8:12 dowodzi, że nawet ci, którzy odpadają, pozostają na zawsze bezpieczni.
Jana 4:13-15. Pan Jezus zaoferował kobiecie przy studni coś, co nazwał wodą żywą. Była ona lepsza niż woda, którą czerpała ze studni Jakuba. Ta zwykła woda ze zwykłej studni wymagała ciągłego czerpania i picia, aby nieustannie gasić pragnienie. Jednak wystarczył jeden łyk wody żywej, którą obiecał Pan Jezus Chrystus, a człowiek nigdy więcej nie odczuwałby pragnienia. Woda ta tryskałaby ku życiu wiecznemu (Jana 4:14 tbsonlinebible.com/#pl_JHN_4_14 ).
Kobieta zrozumiała, że jeden łyk wody żywej spowoduje trwałe zaspokojenie pragnienia. Myślała jednak w kategoriach fizycznej wody i fizycznego pragnienia. Dlatego powiedziała: „Panie, daj mi tej wody, abym nie pragnęła i nie musiała tu przychodzić, by czerpać” (Jana 4:15). W Ewangelii Jana 6:35, Pan Jezus Chrystus powtórzył, że picie wody żywej odnosi się do wiary w Niego, a jej skutkiem jest wieczne bezpieczeństwo: „Kto we Mnie wierzy, nigdy nie będzie pragnął”. W języku greckim słowa „nigdy nie będzie pragnął”, oznaczają, „nigdy nie będzie pragnął”! Nie trzeba znać greki, by wierzyć w wieczne bezpieczeństwo.
Strzeżcie się kalwińskiego rozumienia nauki o zachowaniu świętych. Nie jest to antynomia, jak sugerują Steele, Thomas i Quinn (s. 149). Twierdzą oni, że zachowanie tych, którzy wytrwają, jest „antynomią (dwoma naukami, które wydają się sprzeczne w ludzkim rozumieniu, ale które w Bożym rozumieniu nie stoją w sprzeczności)” (s. 149). Nie. Te dwie nauki są sprzeczne. Albo ktoś jest wiecznie bezpieczny, wiecznie zbawiony, niezależnie od wytrwałości, albo nie jest jeszcze wiecznie zbawiony. Wieczne bezpieczeństwo i wieczne zbawienie nie są uzależnione od wytrwałości w wierze i dobrych uczynków. Gdyby były uzależnione od naszej wytrwałości, wówczas nie byłyby jeszcze pewne i nie wynikałyby wyłącznie z wiary, niezależnie od uczynków.
Utrzymuj łaskę w centrum uwagi, a zrozumiesz, że jeśli uwierzyłeś w Pana Jezusa Chrystusa, już masz wieczne zbawienie, niezależnie od tego, czy wytrwasz, czy nie.
______________
Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.
Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.
