Powszechnie uważa się, że wyrażenie „Syn Boży” odnosi się do Boskości Chrystusa. Pogląd ten jest szeroko rozpowszechniony, zwłaszcza wśród świeckich, niewierzących i niezwiązanych z czytaniem Biblii ludzi. Jednak wśród miłośników, czytelników i badaczy Nowego Testamentu nie jest to powszechny pogląd dotyczący wyrażenia „Syn Boży” ani w Ewangeliach synoptycznych, ani w Ewangelii wg Jana.
Większość poważnych czytelników i badaczy Nowego Testamentu rozumie wyrażenie „Syn Boży” jako tytuł mesjański. Oczywiście, wiemy też, że Pan Jezus Chrystus jest odwiecznym Synem Bożym, od zawsze był Synem, bo kto nie ma Syna, nie ma też i Ojca. Nigdy nie było sytuacji, w której Bóg Ojciec nie byłby Ojcem, jak i nie było sytuacji, w której Bóg Syn nie byłby Synem. Odwieczne Synostwo Boże Pana Jezusa Chrystusa jest wyraźnie i dobitnie nauczane przez całe Pismo Święte.
Chociaż rzadko zgadzam się z większością badaczy Nowego Testamentu, w tym przypadku podzielam ich opinię. Dowody potwierdzają to, co badacze Nowego Testamentu mówią na temat tytułu „Syn Boży”. Istnieje wiele dowodów potwierdzających tę tezę.
Po pierwsze, rozważmy obietnicę dotyczącą potomstwa Dawida zawartą w 2 Samuela 7:14-16:
Ja będę jego Ojcem, a on będzie moim synem. Jeśli popełni nieprawość, ukarzę go rózgą ludzi i uderzeniami synów ludzkich. Ale moje miłosierdzie nie odejdzie od niego, tak jak odebrałem je Saulowi, którego usunąłem sprzed twoich oczu. A twój ród i twoje królestwo będą utwierdzone na zawsze przed tobą. Twój tron będzie utwierdzony na zawsze.
Syn Dawida, Salomon, był synem Bożym. Podobnie jak jego syn, Roboam. Każdy król z rodu Dawida był synem Bożym. Oczywiście ostatecznym Synem Bożym miał być największy syn Dawida, to znaczy Mesjasz. Jego tron miał być utwierdzony na wieki.
Po drugie, spójrzmy na Psalm 2:7, królewski psalm intronizacyjny. Za każdym razem, gdy koronowano króla z rodu Dawida, recytowano słowa: „Ty jesteś moim Synem, dziś Cię zrodziłem” (Psalm 2:7; Dzieje 13:33; Hebrajczyków 1:5; 5:5).
Po trzecie, przyjrzyjmy się słowom Natanaela z Ewangelii Jana 1:49: „Mistrzu! Ty jesteś Synem Bożym. Ty jesteś Królem Izraela”. Rozumiał on, że wyrażenie „Syn Boży” odnosi się do Mesjasza-Króla. Wiemy, że przed zmartwychwstaniem Pana Jezusa Chrystusa nikt z otaczających Go ludzi, wyraźnie nie rozpoznawał, ani nie ma świadectwa, aby ktoś z tych ludzi wierzył, iż Pan Jezus był Bogiem w ciele. Dopiero w Ewangelii Jana 20:28 Tomasz nazywa Zmartwychwstałego Pana swoim Bogiem, mówiąc: „mój Bóg”. Kiedy Pan Jezus Chrystus uciszył burzę, nie mogli uczniowie zrozumieć, dlaczego wiatr i fale były Mu posłuszne.
Blum komentuje: „Nie oznacza to, że Natanael już na tym wczesnym etapie w pełni rozumiał Trójcę Świętą czy Wcielenie. Rozumiał raczej, że Jezus jest Synem Bożym w sensie mesjańskim (por. Psalm 2:6-7)” („Jan” w BKC, s. 276).
Carson zgadza się z tym: „Najwyraźniej Natanael uznawał Jezusa za Mesjasza, Obiecanego, o którym świadczyły starożytne Pisma” (Jan, s. 161).
Po czwarte, porównaj to, co Pan Jezus Chrystus powiedział w Ewangelii Jana 11:25-26, z tym, co powiedziała Marta w Ewangelii Jana 11:27. Pan Jezus Chrystus powiedział, że gwarantuje uwielbienie i życie wieczne wszystkim, którzy w Niego wierzą. Następnie zapytał: „Czy w to wierzysz?”. Marta nie powtórzyła po prostu słów Jezusa Chrystusa. Zamiast tego wyjaśniła, dlaczego w to wierzy: „Ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym”. Mesjasz gwarantuje uwielbienie i życie wieczne wszystkim, którzy w Niego wierzą.
Newman i Nida komentują: „Jeśli chodzi o Jezusa jako Syna Bożego, zob. 1:49” (Jan, str. 368). Odnośnie do określenia „Syn Boży” w Ewangelii Jana 1:49 stwierdzili:
Tytuł „Król Izraela” jest zdecydowanie używany jako tytuł mesjański. W 2 Księdze Samuela 7:14 i Psalmie 2:7 Bóg zwraca się do mesjańskiego króla jako do „mojego Syna”. Ponieważ oba te terminy są w równym stopniu tytułami mesjańskimi, nie ma w niniejszym fragmencie żadnego rozczarowania wynikającego z umieszczenia tytułu „Król Izraela” po tytule „Syn Boży”. Kolejność ta jest całkowicie logiczna i odzwierciedla wyraźną sekwencję czasową, gdyż dopiero gdy Pan Jezus Chrystus zostaje określony jako Syn Boży, może stać się Królem Izraela w tym mesjańskim sensie (John, s. 50).
Po piąte, należy zauważyć, że w Ewangelii Jana 1:1 Pan Jezus Chrystus nie jest nazwany Synem Bożym, lecz Bogiem: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Słowo było Bogiem”. To samo dotyczy Ewangelii Jana 20:28. Kiedy Pismo Święte chce odnieść się do Boskości Jezusa, nazywa Go Bogiem.
Dlaczego ma to znaczenie?
Zmienia to przesłanie zbawienia!
Niedawno słyszałem, jak ktoś powiedział, że fragment z Ewangelii Jana 20:31 oznacza, iż aby narodzić się na nowo, trzeba wierzyć w Boskość Chrystusa. Jeśli tak, to w jaki sposób uczniowie mogli narodzić się na nowo, zanim uwierzyli w Boskość Chrystusa? I dlaczego Pan Jezus Chrystus nie mówił ludziom, że jest Bogiem, kiedy głosił ewangelię?
Aby uzyskać życie wieczne, musimy uwierzyć, że Jezus jest „Chrystusem, Synem Bożym”, zgodnie z Ewangelią Jana 20:31. Wyrażenie to wyjaśniono w Ewangelii Jana 11:25-27. Wiara w Pana Jezusa Chrystusa w celu uzyskania życia wiecznego oznacza wiarę w to, że On gwarantuje uwielbienie (Jana 11:25) i życie wieczne nieutracalne (Jana 11:26) wszystkim, którzy po prostu w Niego uwierzą.
Wyrażenie „Syn Boży” jest tytułem mesjańskim. Podobnie jak wyrażenie „Syn Człowieczy”, ale to temat na inny wpis na blogu.
Utrzymuj łaskę w centrum uwagi, a będziesz nadal radować się, że Jezus jest Synem Bożym, który wkrótce powróci, aby ustanowić swoje sprawiedliwe królestwo.
__________
Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.
Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres [email protected].
