Dr Tony Badger, autor książki „Confronting Calvinism” („Zmagając się z kalwinizmem”), będzie prowadził trzynastotygodniowy fakultatywny kurs poświęcony kalwinizmowi, który rozpocznie się 25 stycznia. Oto, co mówi on na temat łaski nieodpartej:
Żaden fragment Pisma Świętego, ani w Starym, ani w Nowym Testamencie, nie wyraża ani nie naucza poglądu, że Duch Święty narzuca odrodzenie [komukolwiek]. Pismo Święte naucza, że Duch Święty odradza – obdarza życiem wiecznym – każdego, kto osobiście uwierzył w Pana Jezusa Chrystusa dla życia wiecznego (s. 253).
W mojej książce „Czy kalwinizm jest biblijny?” (ICB) zawarłem następujące stwierdzenie dotyczące czwartego punktu i pewności zbawienia:
Chociaż czwarty punkt może przynajmniej wydawać się pocieszający dla niektórych kalwinistów, w rzeczywistości tak nie jest. Problem polega na tym, że kalwinizm naucza, iż kalwiniści mogą sądzić, że zostali nieodparcie przyciągnięci, podczas gdy w rzeczywistości tak nie jest. Wiele osób wyznaje wiarę w Chrystusa. Jednak zgodnie z kalwinizmem znaczna część tych, którzy wyznają wiarę w Chrystusa – a nawet znaczna część samych kalwinistów! – to ludzie, którzy jedynie sądzą, że zostali przyciągnięci i wybrani oraz jedynie im się wydaje, że są beneficjentami śmierci Chrystusa.
Kalwinizm naucza, że fałszywi wyznawcy uczęszczają do kościołów kalwińskich, przyjmują chrzest, przekazują datki, a nawet pełnią funkcje pastorów, starszych, diakonów i liderów studiów biblijnych. Wielu z nich, jeśli nie większość, będzie szczerych. Będą wyglądać jak ludzie narodzeni na nowo. Jeśli jednak w rzeczywistości nie zostali pociągnięci przez Boga, wówczas ich wyznanie okaże się fałszywe, ponieważ nie wytrwają (piąty punkt P z TULIP) i będą spędzać wieczność w jeziorze z ognia i siarki, oddaleni od życia wiecznego i oddzieleni od Pana Jezusa i Jego królestwa.
Jeśli rzeczywiście błędne nauczanie o nieodpartej łasce miałoby być prawdziwe, to nikt, nawet najbardziej znany ze swej świętości kalwiński pastor czy teolog, nie może być pewien, czy został pociągnięty, czy mu się tylko wydaje, że jest wybrany i odkupiony przez Boga. Według tego przesądu błędnej nauki kalwińskiej, tylko niezawodna wytrwałość aż do śmierci może to w mglistym zakresie sugerować. Zatem zgodnie z czwartym punktem kalwinizmu, I z TULIP, to tylko czas pokaże, czy ktoś został rzeczywiście nieodparcie przyciągnięty do Bożej łaski przez Ducha Świętego. Po śmierci dowie się, dokąd zmierzał. Przedtem nie może mieć pewności (s. 78).
W ICB rozważam dwa wersety, które obalają kalwińską doktrynę nieodpartej łaski: Jana 12:32 i Mateusza 23:37.
Jana 12:32. Pan Jezus powiedział: „Gdy będę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich do siebie”. Następnie Jan dodał: „To powiedział, zaznaczając, jaką śmiercią ma umrzeć” (Jana 12:33).
Greckie słowo oznaczające „pociągać”, „przyciągać”, w Ewangelii Jana 12:32 to elkuō. Jest to to samo słowo, którego użyto w Ewangelii Jana 6:44 i. Kalwiniści twierdzą, że Bóg pociąga do Chrystusa Jezusa Pana jedynie niewielki odsetek ludzkości. Pan Jezus Chrystus powiedział, że pociąga wszystkich do siebie.
Kalwiniści twierdzą, że słowo „wszyscy” odnosi się do wszelkiego rodzaju ludzi, takich jak Egipcjanie, Hindusi, australijscy aborygeni, Inuici, Maorysi, Zulusi, Słowianie, Anglosasi, Arabowie itp. Nie jest to jednak zgodne z kontekstem ani z pozostałą częścią Nowego Testamentu. W ICB napisałem:
Słowo „narody” zostało dodane przez niektórych interpretatorów, lub nawet tłumaczy. Bardziej dosłowne tłumaczenie brzmi: „Ja pociągnę wszystkich do siebie”. Pan Jezus Chrystus obiecał pociągnąć wszystkich do siebie. Nie 1%, ani 5%, ani 10%. Wszystkich. Bez różnicy i bez wyjątków. Jednakże, choć Jezus pociąga wszystkich, nie sugeruje, że każdy uwierzy Mu, bo nie każdy uwierzy w Niego. Pociąganie sprawia, że wiara w Chrystusa Jezusa Pana staje się możliwa, ale nie jest nieunikniona (por. Mateusza 7:13-14; 23:37-39) (str. 79-80).
Mateusza 23:37. To stwierdzenie Pana Jezusa Chrystusa zaprzecza kalwińskiej doktrynie o nieodpartej łasce: „Jeruzalem, Jeruzalem, które zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy są do ciebie posłani! Ileż to razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak kokosz gromadzi swoje pisklęta pod skrzydła, ale nie chcieliście!”
Zwróćcie uwagę na słowa „ale nie chcieliście”. Pan Jezus Chrystus pragnął ustanowić królestwo w I wieku dla tamtego pokolenia Żydów: „Ileż to razy chciałem zgromadzić twoje dzieci”. Kura chroni swoje pisklęta. Pan Jezus Chrystus chroniłby Izrael przed Rzymem i przed wszystkimi jego wrogami. Ale oni nie chcieli, więc nadejście królestwa zostało odłożone do czasu, aż przyszłe pokolenie Żydów będzie gotowe! (Rzymian 11:26).
Łasce Bożej niestety można się skutecznie oprzeć. Pan Jezus Chrystus pociąga wszystkich do siebie, ale tylko niektórzy przychodzą do Niego z wiarą. Jana 1:11-12 to kolejny fragment wyraźnie wskazujący, że choć cały naród izraelski został pociągnięty do Chrystusa, większość odrzuciła Go i Jego obietnicę życia wiecznego.
Utrzymuj łaskę w centrum uwagi, a nie będziesz się zastanawiać, czy ty lub twoi bliscy zostali pociągnięci do Chrystusa.
i Kalwiniści błędnie interpretują fragment z Jana 6:44, twierdząc, że tylko niektórzy są pociągani do Chrystusa. Jednak jedyne inne metaforyczne użycie słowa „pociąganie” w Ewangelii Jana odnosi się do pociągania wszystkich, a nie tylko niektórych. Pozostałe użycia słowa „pociąganie” w Ewangelii Jana odnoszą się do dobycia miecza (Jana 18:10) oraz wyciągania lub wciągania ryb do sieci (Jana 21:6.8 ).
______________
Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.
Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.
