Isang karaniwang pag-unawa sa ekspresyong Anak ng Diyos ay tumutukoy ito sa pagka-Diyos ni Cristo. Iyan ay malawakang pinaniniwalaan, lalo na sa mga karaniwang tao. Gayunpaman, sa mga iskolar ng BT, hindi iyon karaniwang pananaw tungkol sa ekspresyong Anak ng Diyos sa alinman sa mga Sinoptiko o sa Ebanghelyo ni Juan.
Karamihan sa mga iskolar ng BT ay nauunawaan ang ekspresyong Anak ng Diyos bilang isang Mesiyanikong pamagat.
Bagaman hindi ko madalas sinasang-ayunan ang karamihan sa mga iskolar ng BT, sinasang-ayunan ko sila sa kasong ito. Ang ebidensya ay sumusuporta sa sinasabi ng mga iskolar ng BT tungkol sa titulong Anak ng Diyos. Maraming ebidensya upang patunayan ang punto.
Una, isaalang-alang ang pangako ng Binhi ni David sa 2 Sam 7:14-16:
Ako’y magiging kaniyang ama, at siya’y magiging aking anak: kung siya’y gumawa ng kasamaan, aking sasawayin siya ng pamalo ng mga tao, at ng panghampas ng mga anak ng mga tao; Nguni’t ang aking kagandahang loob ay hindi mahihiwalay sa kaniya na gaya nang aking pagkaalis niyan kay Saul, na aking inalis sa harap mo. At ang iyong sangbahayan at ang iyong kaharian ay matitiwasay magpakailan man sa harap mo: ang iyong luklukan ay matatatag magpakailan man.
Ang anak ni David na si Solomon ay anak ng Diyos. Ganoon din ang kaniyang anak na si Rehoboam. Bawat haring Davidic ay anak ng Diyos. Siyempre, ang pinakadakilang Anak ng Diyos ay ang pinakadakilang Anak ni David, ang Mesiyas. Ang Kaniyang trono ay itatatag magpakailanman.
Pangalawa, tingnan ang Awit 2:7, isang awit ng pagluklok sa hari. Tuwing ang isang haring Davidic ay kinokoronahan, ang mga salitang, “Ikaw ay Aking anak, sa araw na ito ay ipinanganak kita” (Awit 2:7; Gawa 13:33; Heb 1:5; 5:5) ay binibigkas.
Pangatlo, suriin ang mga salita ni Nathanael sa Juan 1:49: “Rabbi, Ikaw ang Anak ng Diyos! Ikaw ang Hari ng Israel!” Nauunawaan niya ang ekspresyong Anak ng Diyos bilang pantukoy sa Mesiyas na Hari. Alam nating walang sinuman bago ang muling pagkabuhay ni Jesus ang naniwalang si Jesus ay Diyos sa laman. Hanggang sa Juan 20:28 lamang tinawag ni Tomas ang Muling Nabuhay na Panginoon na “aking Diyos.” Nang pinakalma ni Jesus ang bagyo, hindi nila naunawaan kung bakit ang hangin at mga alon ay sumunod sa Kaniya.
Sabi ni Blum, “Hindi ito nangangahulugang si Nathanael sa maagang panahong ito ay lubos na nauunawaan ang Trinidad o ang Inkarnasyon.” Sa halip, nauunawaan Niya si Jesus bilang Anak ng Diyos sa Mesiyanikong kahulugan (cf. Ps. 2:6–7) (“John” sa BKC, p. 276).
Sumasang-ayon si Carson: “Malinaw, kinikilala ni Nathanael si Jesus bilang ang Mesiyas, ang Inaasahang Isang pinatotohanan ng mga sinaunang Kasulatan” (John, p. 161).
Pang-apat, ihambing ang sinabi ng Panginoong Jesus sa Juan 11:25-26 sa sinabi ni Marta sa Juan 11:27. Sinabi ni Jesus na ginagarantiyahan Niya ang kaluwalhatian at hindi mapapawing buhay sa lahat ng nanampalataya sa Kaniya. Pagkatapos ay tinanong Niya, “Nananampalataya ka ba rito? Hindi lang basta inulit ni Marta ang sinabi ni Jesus. Sa halip, ipinaliwanag niya kung bakit siya nanampalataya rito: “Ikaw ang Cristo, ang Anak ng Diyos.” Ang Mesiyas ay nagbibigay ng kaluwalhatian at hindi mapapawing buhay sa lahat ng nanampalataya sa Kaniya.
Sinabi nina Newman at Nida, “Para kay Jesus bilang Anak ng Diyos, tingnan ang 1:49” (John, p. 368). Tungkol sa Anak ng Diyos sa Juan 1:49, sinabi nila,
Ang Hari ng Israel ay tiyak na ginagamit bilang isang Mesiyanikong titulo. Sa 2 Samuel 7:14 at Awit 2:7, tinatawag ng Diyos ang Mesiyanikong hari na “aking anak.” Dahil ang mga terminong ito ay pantay na mga titulo ng Mesiyas, walang anticlimax sa kasalukuyang talatang inilalagay ang Hari ng Israel pagkatapos ng Anak ng Diyos. Ang pagkakasunod-sunod ay lubos na lohikal at sumasalamin sa isang tiyak na tempral na pagkakasunod-sunod ng panahon, sapagkat tanging sa pagkakapangalan kay Jesus bilang Anak ng Diyos siya maaaring maging Hari ng Israel sa ganitong Mesiyanikong kahulugan (John, p. 50).
Panglima, tandaang hindi tinatawag ng Juan 1:1 si Jesus na Anak ng Diyos, kundi Diyos: “Noong pasimula ay naroon na ang Salita, at ang Salita ay kasama ng Diyos, at ang Salita ay Diyos.” Ganito rin sa Juan 20:28. Kapag nais ng Kasulatang tukuyin ang pagka-Diyos ni Jesus, tinatawag niya itong Diyos.
Bakit mahalaga ito?
Binabago nito ang nagliligtas na mensahe!
Kamakailan lang ay narinig kong may nagsabing ang Juan 20:31 ay nangangahulugang kailangan manampalataya sa pagka-Diyos ni Cristo upang muling ipanganak. Kung gayon, paano nagkaroon ng bagong kapanganakan ang mga alagad bago sila nanampalataya sa pagka-Diyos ni Cristo? At bakit hindi sinabi ni Jesus sa mga taong Siya ay Diyos nang Siya ay mangaral?
Kailangan nating manampalatayang si Jesus ay “ang Cristo, ang Anak ng Diyos” ayon sa Juan 20:31 upang magkaroon ng buhay na walang hanggan. Ang ekspresyong iyon ay ipinaliwanag sa Juan 11:25-27. Ang manampalataya kay Jesus para sa walang hanggang buhay ay ang manampalatayang Siya ang nagbibigay ng kaluwalhatian (Juan 11:25) at hindi mapapawing buhay (Juan 11:26) sa lahat ng simpleng nanampalataya sa Kaniya.
Ang ekspresyong Anak ng Diyos ay isang Mesiyanikong titulo. Gayundin ang ekspresyong Anak ng Tao, ngunit iyon ay isang blog para sa ibang araw.
Manatiling nakatuon ang biyaya at patuloy kang magagalak na si Jesus ang Anak ng Diyos na malapit nang bumalik upang itatag ang Kaniyang matuwid na kaharian.
