Byłem jednym z czterech autorów książki zatytułowanej „Four Views on the Role of Works in the Final Judgment” (Cztery poglądy na rolę uczynków w sądzie ostatecznym), wydanej przez Zondervan. W odpowiedzi na moje twierdzenie, że Ewangelia Jana 5:24 dowodzi, iż wierzący nie będą sądzeni podczas Sądu przed Wielkim Białym Tronem, dr Tom Schreiner napisał: „Objawienie 20:11-15 [odnosi się] do sądu wszystkich ludzi” (str. 53, podkreślenie jego). W jednym z artykułów Schreiner napisał: „Szybki przegląd innych pism Nowego Testamentu pokazuje, że dobre uczynki są niezbędne do eschatologicznego zbawienia […] Konieczność dobrych uczynków dla zbawienia jest wszechobecna; nie jest to temat odosobniony!” (str. 92).
W „Teologii systematycznej” John Miley napisał: „Czyny, za które będziemy odpowiadać podczas sądu i na podstawie których zostanie określone nasze przeznaczenie, to czyny z obecnego życia” (Systematic Theology, tom 2 [Peabody, MA: Hendrickson Publishers, 1893, 1989], s. 436, podkreślenie dodane).
W książce z 2008 roku zatytułowanej „Stand: A Call for the Endurance of the Saints” („Stanowisko: Wezwanie do wytrwałości świętych”) John Piper napisał o reformowanej doktrynie wytrwałości świętych. Ostrzegł przed dwiema skrajnościami: „śmiertelnym [myśleniem, że] wytrwałość jest niepotrzebna […] dla ostatecznego zbawienia” (s. 40) oraz „śmiertelnym [myśleniem, że] wytrwałość stawia lub utrzymuje Boga po naszej stronie” (s. 41-43).
Piper stwierdził, że strach przed brakiem wytrwałości jest czymś, z czym wszyscy wierzący muszą się szczerze zmierzyć:
„Gdy więc pojawia się strach przed brakiem wytrwałości, nie próbujcie go przezwyciężyć, mówiąc: »Och, nie ma żadnego niebezpieczeństwa, nie musimy wytrwać«. Musicie. Nie będzie ostatecznego zbawienia dla ludzi, którzy nie stoczą dobrej walki, nie ukończą biegu, nie zachowają wiary i nie będą cenić pojawienia się Chrystusa. I nie próbujcie przezwyciężyć strachu przed brakiem wytrwałości, próbując zdobyć łaskę Boga poprzez swoje wysiłki w pobożności” (str. 42).
Chociaż większość kalwinistów i arminian wierzy, że los wszystkich wierzących i niewierzących, którzy kiedykolwiek żyli, zostanie rozstrzygnięty podczas Sądu przed Wielkim Białym Tronem, istnieją różnice w tym, jak każda z tych grup wyjaśnia, dlaczego uczynki są niezbędnie konieczne.
Jednak tekst z Objawienia 20:11-15 jednoznacznie wskazuje, że wieczne przeznaczenie nie zależy od ksiąg uczynków, ale od jedynej Księgi Życia.
Nawet pobieżna analiza tych pięciu wersetów ujawnia, że Sąd przed Wielkim Białym Tronem obejmuje zbadanie tego, co znajduje się w księgach uczynków oraz tego, co jest, i czego nie ma w Księdze Życia.
Pierwsze badanie będzie dotyczyło ksiąg uczynków. Objawienie 20:12 mówi, że „otwarto księgi” i „zmarli zostali osądzeni według swoich uczynków”.
Jednym z powodów, dla których sięgnie się do tych ksiąg, jest pokazanie niewierzącym, że nie będą mieli prawa do wejścia do królestwa na podstawie ich uczynków, ponieważ księgi ujawnią ich grzeszne czyny. Drugim powodem, dla którego Pan przyglądać się będzie uczynkom każdego niewierzącego, jest ustalenie poziomu kary i męki, jaka czeka każdego z nich w jeziorze z ognia i siarki.
Każdy niewierzący otrzyma adekwatną zapłatę za uczynki, które wykonał.
Drugie badanie będzie dotyczyło Księgi Życia. Osąd dotyczący wiecznego przeznaczenia niewierzących będzie oparty na tym, co znajduje się w Księdze Życia – w liczbie pojedynczej, w księdze życia, a nie w księgach życia. Ludzie zostaną umieszczeni w jeziorze z ognia i siarki, jeśli nie zostaną znalezieni w Księdze Życia: „A każdy, kto nie został znaleziony zapisany w Księdze Życia, został wrzucony do jeziora ognia” (Objawienie 20:15).
Kwestią dotyczącą wiecznego przeznaczenia jest to, co znajduje się w Księdze Życia, a nie to, co znajduje się w księgach uczynków.
Trafiamy do Księgi Życia poprzez uwierzenie w Pana Jezusa Chrystusa dla życia wiecznego (Jana 3:16; por. Łukasza 10:20; Filipian 4:3).
Niewierzący zostaną wysłani do jeziora z ognia i siarki nie z powodu tego, co znajduje się w księgach uczynków, ale zostaną wysłani do jeziora z ognia i siarki, ponieważ nigdy nie uwierzyli w Pana Jezusa Chrystusa i w związku z tym nigdy nie zostali wpisani do Księgi Życia.
Sąd przed Wielkim Białym Tronem nie naucza, że ludzie z wystarczającą ilością dobrych uczynków dostaną się do królestwa, podczas gdy ludzie, którym brakuje dobrych uczynków, nie dostaną się do królestwa. Nie o to w ogóle chodzi.
Sąd przed Wielkim Białym Tronem uczy, że ci, których imiona są zapisane w Księdze Życia, wejdą do królestwa, podczas gdy ci, których imion nie ma w Księdze Życia, zostaną wrzuceni do jeziora z ognia i siarki; to znaczy, doświadczą i ucierpią z powodu „drugiej śmierci” z Objawienia 20:14 – wiecznego oddzielenia od Pana Jezusa Chrystusa i Jego królestwa.
Utrzymuj łaskę w centrum uwagi, a będziesz miał pewność, że twoje imię znajduje się w Księdze Życia, najważniejszej księdze w całej historii.
______________
Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.
Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.
