Większość chrześcijan, niezależnie od tego, czy są narodzeni na nowo, czy nie, nie zastanawiała się zbytnio, o ile w ogóle, nad tym, co będą robić w wieczności. Oczywiście większość nominalnych chrześcijan nie ma pewności co do swojego wiecznego przeznaczenia. Są niewierzącymi praktykującymi chrześcijaństwo, dlatego nie mają pokoju ludzie bez nadziei i bez Boga na świecie. Dlatego to naturalne, że nie przejmują się zbytnio tym, co mogliby robić, gdyby udało im się dostać do królestwa Chrystusa, skoro nie wierzą w to, że tam się dostaną.
Wielu wyznających chrześcijaństwo chrześcijan z nazwy, nawet nie wierzy, że będziemy żyć na nowej ziemi w uwielbionych ciałach. Nawet wielu rzeczywiście zbawionych, prawdziwie wierzących w Chrystusa dla życia wiecznego, myśli, że będziemy żyć w niebie, unosić się na chmurach i być bezcielesnymi istotami duchowymi.
Co jednak z tymi z nas, którzy wiedzą na pewno, że mają życie wieczne? Każdy, kto uwierzył w Pana Jezusa Chrystusa dla życia wiecznego, ma nieutracalne zbawienie w Chrystusie raz na zawsze. Czy jako zbawieni zastanawialiśmy się nad tym, co będziemy robić w wieczności?
Z Objawienia 22:3 wiemy, że „Jego słudzy będą Mu służyć”. Porównajmy trzech sług z Łukasza 19:16-26. Jeden z tych sług będzie rządził dziesięcioma miastami, drugi z nich pięcioma, a trzeci z nich nie będzie rządził żadnym. Wszyscy Jego słudzy będą Mu służyć.
Nawiasem mówiąc, termin „sługa” jest często używany w Nowym Testamencie w odniesieniu do wierzących, którzy służą Chrystusowi. Na przykład 1 Koryntian 4:1: „uważajcie nas za sługi Chrystusa”, Kolosan 1:7: „Epafras, nasz drogi współsługa”, 2 Tymoteusza 2:24: „sługa Pana nie powinien się kłócić, ale być łagodny” oraz Objawienie 22:9: „Jestem waszym współsługą”; (słowo „sługa” pojawia się czternaście razy w Objawieniu, zawsze odnosząc się do zbawionych ludzi, wierzących w Chrystusa).
Ponadto wiemy, że wierzący będą mieli pewien poziom skarbów, które są obecnie gromadzone w niebie (Mateusza 6:19-21). Jeśli są to dosłowne skarby, a myślę, że tak jest, to wszyscy będziemy używać zgromadzonych skarbów, aby chwalić Pana Jezusa Chrystusa. Zakładam, że każdy z nas będzie miał fundusze powiernicze. Nawet niektórzy, którzy nie są zwycięzcami, będą mieli duże fundusze powiernicze.
Poza tym uważam za rozsądne przypuszczenie, że wszyscy będziemy robić jedną lub więcej rzeczy, w których jesteśmy szczególnie dobrzy: malować, pisać sztuki teatralne, rzeźbić, projektować domy i miasta, projektować środki transportu, uprawiać żywność, produkować wino, hodować zwierzęta, zabawiać ludzi, muzykować, komponować utwory muzyczne, śpiewać, tańczyć itp.
Co będą robić wierzący, którzy zwyciężyli? Wiemy, że zwycięzcy, czyli wierni, którzy wytrwali do końca życia, będą królować z Chrystusem. Potwierdza nam to Słowo Boże zapisane w 2 Tymoteusza 2:12: „Jeśli wytrwamy, będziemy też z Nim królować”. Porównaj z Łukasza 19:17,19 i z Objawieniem 2:26.
Zwycięzcy będą sprawować nadzór nad ludźmi. Będą burmistrzami, gubernatorami, a nawet prezydentami krajów.
Wierzący z okresu Kościoła mogą zdobyć prawo do panowania nad ludźmi w ciałach naturalnych. W idealnym przypadku każdy uwielbiony wierzący miałby panować. Wiemy jednak, że tak nie jest. Niektórzy, jeśli nie więcej niż niektórzy z wierzących, nie zostanie zakwalifikowana do rządzenia.
Czy zwycięzcy będą rządzić zarówno ludźmi w ciałach fizycznych, jak i ludźmi w ciałach uwielbionych? Chociaż nie jest to stwierdzone w Piśmie Świętym, odpowiedź wydaje się brzmieć „tak”. Jednak ci w ciałach uwielbionych mogą otrzymać delegowaną władzę od zwycięzców, aby pomagać im w rządzeniu.
Chociaż nie wiemy tego na pewno, jest prawie pewne, że zwycięzcy nie tylko będą rządzić wraz z Chrystusem, ale będą również wykorzystywać swoje umiejętności jako artyści, pisarze, aktorzy, inżynierowie i tak dalej.
Być może niektórzy zwycięzcy będą podobni do da Vinci i oprócz sprawowania władzy będą niezwykle produktywni w wielu dziedzinach, takich jak malarstwo, muzyka, kompozycja, rzeźbiarstwo, inżynieria i nauka.
Zwycięzcy będą cieszyć się uwielbieniem Boga, ucztami i prawdopodobnie będą uprawiać rekreację, taką jak biegi, wyścigi konne, wędkarstwo, zapasy i inne sportyi.
Czym będą się zajmować ci, którzy nie są zwycięzcami? Będą służyć Panu Bogu. Z pewnością wykorzystają swoje duchowe dary i naturalne zdolności. Niektórzy ze zwycięzców, jak i pozostali, będą malować, rzeźbić, pisać, śpiewać, muzykować, zajmować się architekturą, komponowaniem lub inżynierią itp.
Jak już wspomniałem, mogą pomagać zwycięzcom w pełnieniu ich roli władców.
Oni również będą cieszyć się uwielbieniem Boga, zajęciami rekreacyjnymi, ucztami i uroczystościami.
Czego nie będziemy robić? Ponieważ w wiecznym królestwie na nowej ziemi nie będzie już grzeszników ani śmiertelników (tj. ludzi, którzy umierają), nie będziemy potrzebować przedsiębiorców pogrzebowych ani domów pogrzebowych, żołnierzy, lekarzy, dentystów, agentów celnych, specjalistów ds. bezpieczeństwa domowego, dezynsekcji, ośrodków rehabilitacyjnych ani kontroli zwierząt.
Utrzymuj łaskę w centrum uwagi, a z radością będziesz rozmyślać o tym, jak będzie wyglądało życie w sprawiedliwym królestwie Jezusa.
i Biblia wspomina o rekreacji. 1 List do Koryntian 9:24-25 mówi o biegach i walkach bokserskich. Zobacz także Hebrajczyków 12:1; 2 Tymoteusza 2:5; 4:7-8. Stary Testament wspomina o łucznictwie, rzucaniu kamieniami (np. Sędziów 20:16) i bieganiu jako o bardzo pożądanych umiejętnościach i sugeruje, że musiały odbywać się zawody (np. Asael, 2 Samuela 2:18, Achimaaz, 2 Samuela 18:19-23).
______________
Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.
Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.
