W seminarium ewangelizacji byłem nauczany przez bardzo znanego teologa i przez profesjonalnego ewangelistę. Żaden z nich nie wyjaśnił mi jasno, co należy zrobić, aby uzyskać wieczne zbawienie.

Niedawno Sam Marr, który pracuje w GES od października ubiegłego roku, pokazał mi artykuł na temat ewangelizacji. Artykuł ten napisał profesor seminarium, który prowadzi cykliczny kurs na temat ewangelizacji i apologetyki. Innymi słowy, jest on profesjonalistą w dziedzinie ewangelizacji.

Ten blog będzie skupiał się na błędnych lub mylących stwierdzeniach dotyczących ewangelizacji.

Artykuł w magazynie nosi prosty tytuł „Ewangelizacja”. Autor cytuje dwadzieścia cztery wersety – nie podając żadnych cytatów – i pod każdym wersetem podaje pięć lub sześć linijek wyjaśnienia, jak wykorzystać ten tekst do ewangelizacji. Wybrałem cztery z jego wyjaśnień do rozważenia.

Jana 3:16. Pisze on: „Prezentacja ewangelii musi zawierać cztery nieodzowne elementy: rzeczywistość Boga; grzech ludzki, który oddziela nas od Boga; odkupieńcze dzieło Chrystusa; oraz potrzebę wiary. Ten najsłynniejszy werset przedstawia wszystkie cztery elementy. Komu dzisiaj przekażesz przesłanie tego wersetu?”ⁱ

Dwa z czterech elementów, o których autor wspomina, wcale nie występują w Jana 3:16. Pan Jezus Chrystus nie powiedział w tym wersecie nic o grzechu człowieka ani o swoim odkupieńczym dziele.

Uważam za smutne, że profesjonalny autor pominął dwa kluczowe elementy, które znajdują się w Jana 3:16. Są to wiara w Pana Jezusa i życie wieczne. Ten profesjonalny autor wspomina o wierze, ale nie o wierze w Jezusa i nic nie wspomniał o życiu wiecznym.

Dzieje Apostolskie 2:38-39. Byłem zaskoczony, widząc to na liście. Jest to ulubiony tekst Kościoła Chrystusowego, który wyznaje pięć warunków zbawienia (wierzyć, być posłusznym, wyznawać, pokutować i przyjąć chrzest) oraz uczy możliwości utraty zbawienia, jeśli cztery z tych warunków nie są spełniane nieprzerwanie aż do śmierci. Istnieje wyjaśnienie dyspensacyjne tego wersetu. Zobacz artykuł Lanny’ego Thomasa Tantona ( faithalone.org/journal-articles/the-gospel-and-water-baptism-2/ ), byłego ewangelisty Kościoła Chrystusowego.

Jednak profesjonalny ewangelista, który napisał ten omawiany przez nas artykuł, mówi: „Odpowiedź Piotra [na pytanie „Co mamy czynić?”] stanowi piękne zaproszenie do pokuty i wiary. Módlcie się, aby Bóg dał wam dzisiaj okazję do podzielenia się ewangelią z kimś innym”.ⁱⁱ

Jednak jedynym warunkiem życia wiecznego, jak podano w Ewangelii Jana 3:16, jest wiara w Jezusa Chrystusa. Dlaczego autor twierdzi, że aby zostać zbawionym, musimy wierzyć i pokutować?

I dlaczego pomija kwestię chrztu? W Dziejach Apostolskich 2:38 czytamy, że chrzest był dla Żydów winnych zatwierdzenia ukrzyżowania Jezusa warunkiem otrzymania odpuszczenia grzechów.

Oczywiście nie pytali oni: „Co powinniśmy zrobić, aby zostać zbawionymi?”. Porównaj Dzieje Apostolskie 16:30. Jak pokazuje werset z Dziejów Apostolskich 2:37, oni już wierzyli w Chrystusa i już byli zbawieni. Pytali, co muszą zrobić, aby uniknąć winy za udział w ukrzyżowaniu Mesjasza. Więcej szczegółów można znaleźć w artykule Tantona ( faithalone.org/journal-articles/the-gospel-and-water-baptism-2/ ).

1. List Jana 5:13. Autor artykułu z tego magazynu pisze: „Dlaczego dzielimy się ewangelią z ludźmi? Aby inni mogli dzielić tę samą nadzieję, jaką my mamy na życie wieczne!”ⁱⁱⁱ

1. List Jana 5:13 jest bardzo lubianym wersem. Jednak Jan nie wspomina o słowie „nadzieja”. Wielu wskazuje, że Jan nie mówi o zbawieniu opartym na zwiewnej nadziei, ale o zbawieniu opartym na pewności równoważnej z wiedzą, że ma się życie wieczne.

Jan napisał: „To napisałem do was, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście [nadal] wiedzieli, że macie życie wieczne, i abyście nadal wierzyli w imię Syna Bożego.”^[iv] Z 1. Listu Jana 2:13-28 jasno wynika, że czytelnicy tego listu już wiedzieli, że mają życie wieczne. Byli jednak fałszywi nauczyciele, którzy „próbowali zwieść” (1. List Jana 2:26) czytelników w kwestii „obietnicy, którą nam dał – życia wiecznego” (1. List Jana 2:25). Apostoł Jan napisał 1. List Jana 5:9-12, aby czytelnicy mogli nadal wiedzieć, że mają życie wieczne i aby „nadal wierzyli w imię Syna Bożego”.

1. List Jana 5:13 to wspaniały werset ewangelizacyjny. Nie dziel się jednak zwiewną nadzieją na zbawienie. Dziel się pewnością zbawienia, równoważną z wiedzą, że ma się życie wieczne, o ile uwierzyło się w Pana Jezusa Chrystusa.

Księga Jonasza 3:3-6. Byłem zaskoczony, widząc ten fragment na liście. Jonasz nie ewangelizował mieszkańców Niniwy. Głosił przesłanie o sądzie: „Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie wywrócona!” (Księga Jonasza 3:4).

Gdzie w tym przesłaniu jest ewangelizacja?

Autor artykułu w magazynie napisał o Księdze Jonasza 3:3-6: „Chociaż Jonasz był niedoskonałym, niechętnym ewangelistą, służył w Niniwie i był świadkiem nawrócenia całego miasta”.^[V]

Warunkiem życia wiecznego – jak podano w Ewangelii Jana 3:16 i ponad stu innych tekstach Starego i Nowego Testamentu – jest wiara w Jezusa Chrystusa. W Księdze Jonasza 3:3-6 ani w żadnym innym miejscu tej księgi nie ma wzmianki, że Jonasz głosił takie przesłanie.

Chociaż nie zostało to wyraźnie powiedziane, myślę, że wiem, dlaczego autor wybrał ten tekst. Pan Jezus zacytował Księgę Jonasza w Ewangelii Mateusza 12:41: „Mężczyźni z Niniwy powstaną na sądzie wraz z tym pokoleniem i potępią je, ponieważ pokutowali na głoszenie Jonasza, a tu jest ktoś większy niż Jonasz”.

Jeśli ktoś uważa, że jest się usprawiedliwionym z uczynków zakonu, z których pokuta jest jednym z tych uczynków zakonu, i jeśli ktoś uważa, że taki uczynek zakonu jak pokuta jest warunkiem życia wiecznego – tak jak autor artykułu o ewangelizacji – to w takim nastawieniu Pan Jezus powiedziałby, że Jonasz doprowadził miliony mieszkańców Niniwy do pokuty. Jednak warunkiem życia wiecznego jest wiara w Chrystusa Jezusa Pana, a nie żadne uczynki zakonu, z których najczęściej pojawia się pokuta. Pan Jezus Chrystus po prostu mówił, że Izrael powinien był pokutować po Jego nauczaniu. Oczywiście, gdyby to zrobili, z pewnością uwierzyliby Mu również, gdy głosił przesłanie zbawienia.

Czy Jonasz kontynuował ewangelizację mieszkańców Niniwy po tym, jak Bóg ukarał go w rozdziale 4.? Być może. Chciałbym tak myśleć. Jeśli jednak tak, to dzielił się obietnicą życia wiecznego przez wiarę w nadchodzącego Mesjasza.

Zdecydowanie zgadzam się, że należy używać Jana 3:16 w ewangelizacji. Należy jednak używać go prawidłowo.

Zdecydowanie nie zgadzam się z używaniem Dziejów Apostolskich 2:38 w ewangelizacji. Należy wiedzieć, co to oznacza, aby w razie pytania o to móc wyjaśnić, dlaczego był to werset dotyczący uczniostwa dla tych, którzy już byli zbawieni przez wcześniejsze uwierzenie w Pana Jezusa.

Wykorzystanie 1. Listu Jana 5:13 w ewangelizacji to świetny pomysł. Po prostu wyjaśnij to jasno.

Wykorzystanie Księgi Jonasza 3:3-6 w ewangelizacji to zły pomysł. Jonasz głosił nadchodzące wywrócenie Niniwy, a nie obietnicę życia wiecznego dla wszystkich, którzy uwierzą w nadchodzącego Mesjasza (np. 1. Mojżeszowa 3:15; 15:6).

Utrzymuj łaskę w centrum uwagi, a będziesz ewangelizować jasno.

^[i] Timothy S. Yoder, „Evangelism” [Ewangelizacja], DTS Magazine, wiosna 2025 r., s. 48.
^[ii] Timothy S. Yoder, „Evangelism” [Ewangelizacja], DTS Magazine, wiosna 2025 r., s. 48.
^[iii] Timothy S. Yoder, „Evangelism” [Ewangelizacja], DTS Magazine, wiosna 2025 r., s. 50.
^[iv] Tekst większości zawiera tę dłuższą wersję (słowa po „życiu wiecznym”).
^[v] Timothy S. Yoder, „Evangelism” [Ewangelizacja], DTS Magazine, wiosna 2025 r., s. 50.

____________

Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.

Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.