Nawet niedyspensacjonaliści przyznają, że nakazy Nowego Testamentu nie są takie same jak przykazania zawarte w Prawie Mojżeszowym i że nakazy sprzed Prawa Mojżeszowego były jeszcze inne.

Biblia Scofielda z komentarzem sugeruje, że istnieje w sumie siedem dyspensacji, z czego jedna, którą nazwał „królestwem”, jest jeszcze przyszła (Zobacz tutaj).

Później tradycyjni dyspensacjonaliści wyróżniali trzy dyspensacje po okresie Kościoła: Ucisk, tysiącletnie królestwo i stan wieczny na nowej ziemi. Liczba dyspensacji nie jest kluczowa. Najważniejsze jest uznanie, że w Słowie Bożym występuje wiele różnych dyspensacji.

Większość niedyspensacjonalistów (np. większość teologów przymierza) nie wierzy w Pochwycenie, Ucisk ani w Tysiącletnie Królestwo. Większość chrześcijan wierzy, że następna dyspensacja będzie ostatnią i że będzie nią Stan Wieczny.

Bez względu na to, ile dyspensacji ktoś wyróżnia, Bóg zmieniał swoje nakazy w różnych okresach. Na przykład:

• Zanim Adam i Ewa zgrzeszyli, noszenie ubrań nie było obowiązkowe.
• Aż do czasu Praw Mojżeszowych, małżeństwo z własną siostrą, lub przyrodnią siostrą w przypadku Abrahama, nie było zakazane.
• Przed potopem jedzenie mięsa było zabronione (1 Mojżeszowa 1:29; 2:16-17; 3:18-19). Dopiero w 1 Mojżeszowej 9:1-3 Bóg powiedział, że „wszystko, co się rusza i żyje, niech wam służy za pokarm”.
• Pod Prawem Mojżeszowym „wszystko, co się rusza i żyje” nie było już pokarmem dla Izraela. Zwierzęta takie jak świnie, krewetki, homary, króliki, padlinożercy, myszy, jaszczurki, orły, sępy, sokoły, rekiny i węgorze były zabronione dla Żydów.
• W okresie Kościoła wszystkie rodzaje zwierzęcego mięsa znów są dozwolone.
• Ofiary ze zwierząt były wymagane od 1 Mojżeszowej 4 aż do Pięćdziesiątnicy, a nawet na początku okresu kościoła, niektóre były nadal dozwolone.
• Zwykła praca była zabroniona w siódmym dniu aż do Pięćdziesiątnicy, kiedy to przykazanie zostało zniesione. Wierzący w okresie kościoła nie podlegają nakazowi świętowania szabatu. Eric Liddell, biegacz i misjonarz znany z „Rydwanów ognia”, nie był dyspensacjonalistą.
• Pod Prawem Mojżeszowym istnieli kapłani z pokolenia Lewiego. Dziś nie ma kapłanów – ani lewitów, ani innych. Wspólnoty chrześcijańskie posiadające kapłanów i ołtarze nie są dyspensacjonalistyczne.
• Prawo Mojżeszowe nie obowiązuje w okresie Kościoła.
• Prawo Mojżeszowe będzie obowiązywać w czasie Ucisku i Milenium.
• W okresie Kościoła nie ma świątyni.
• Świątynia istniała do roku 70 n.e., a ponownie powstanie w czasie Ucisku i potem w czasie Tysiąclecia po rozpoczęciu nowego przymierza.

Może się to wydawać skomplikowane. Nie jest. Mogę to zilustrować, porównując do prezydentury w USA.

Każdą kadencję prezydenta nazywamy jego administracją. To synonim słowa „dyspensacja”. Można mówić o dyspensacji FDR, dyspensacji Kennedy’ego, dyspensacji Johnsona, dyspensacji Reagana, dyspensacji Obamy, dyspensacji Bidena czy dyspensacji Trumpa.

Cła wprowadzone przez Trumpa to nowe nakazy dla tej administracji/dyspensacji. Ale cła obowiązywały także w wielu wcześniejszych dyspensacjach/administracjach. Według Wikipedii (zobacz tutaj), cła wynosiły od dwudziestu do sześćdziesięciu procent, a następnie wróciły do dwudziestu procent w latach 1790–1860. Od 1861 do 1933 r. USA miało wysokie cła. Po 1942 r. Stany Zjednoczone zaczęły promować coś, co nazwano wolnym handlem. Ale nawet w ciągu ostatnich 80 lat istniały pewne cła.

Dyspensacje Busha, Obamy, Trumpa (w pierwszej kadencji) i Bidena stosowały cła, ale w ograniczonym zakresie. Teraz druga dyspensacja Trumpa wprowadza szeroko zakrojone cła.

Każdy prezydent wydaje dekrety prezydenckie, które mają moc prawa. Oczywiście, sędziowie czasem je blokują.

Stare powiedzenie „wybory mają znaczenie” opiera się na koncepcji dyspensacji. Każdy kraj na świecie zmienia swoje prawa, gdy zostaje wybrany nowy prezydent lub premier. Zmiany mogą być niewielkie lub duże, ale prawa się zmieniają.

W części 3 rozważymy trzy główne zastrzeżenia wobec dyspensacjonalizmu.

Trwale utrzymuj łaskę w centrum uwagi, rozumiejąc zmieniający się charakter Bożych przykazań.

______________

Bob Wilkin (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest założycielem i dyrektorem wykonawczym Grace Evangelical Society oraz współgospodarzem Grace in Focus Radio. Mieszka w Highland Village w Teksasie ze swoją żoną Sharon. Jego najnowsze książki to: Faith Alone in One Hundred Verses oraz: Turn and Live: The Power of Repentance.

Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.