Jezus nie tylko musiał być właściwą osobą i uczynić właściwe dzieła, abyśmy mogli zostać zbawieni, ale musiał również złożyć właściwą obietnicę. Bez obietnicy życia wiecznego nikt nie mógłby zostać zbawiony.

Dlaczego obietnica Chrystusa jest niezbędna do zbawienia? Ponieważ obietnica życia wiecznego jest jedną z dwóch rzeczy, o których powiedział On, że musimy uwierzyć, aby narodzić się na nowo (Jana 4:10).

Określił tę obietnicę w takich wersetach jak Jana 3:16; 4:1-14; 5:24; 6:47; 11:26; Obj 22:17.

W Nowym Testamencie obietnica ta nazywana jest „obietnicą życia” (2Tm 1:1; zob. też Gal 3:21; Tyt 1:2) lub „słowem życia” (Dz 5:20; Flp 2:16; zob. też 1J 1:1).

Obietnica ta znajduje się również w Starym Testamencie, począwszy od Gen 3:15, a skończywszy na Gen 15:6. Pan Jezus powiedział, że Stary Testament oświadczył, że ci, którzy w Niego uwierzą, mają życie wieczne (J 5:39-40). List do Hebrajczyków 11 podaje wiele przykładów ludzi Starego Testamentu, którzy uwierzyli w Jezusa w celu [zapewnienia] ich wiecznego przeznaczenia. Zobacz również Jana 8:56.

Niektórzy sugerują, że nie trzeba wierzyć w obietnicę Chrystusa, aby narodzić się na nowo. Sugerują oni, że wiara w Osobę i dzieło Chrystusa jest wystarczająca.

W swojej książce „The Future of Justification: A Response to N. T. Wright”, John Piper ulokował rozdział, w którym zadaje pytanie: „Nie jesteśmy usprawiedliwieni przez wiarę w usprawiedliwienie?”¹ Cytuje Wrighta jako mówiącego: „Nie jesteśmy usprawiedliwieni przez wiarę wierząc w ‘usprawiedliwienie przez wiarę’. Jesteśmy usprawiedliwieni przez wiarę poprzez wiarę w samą ewangelię – innymi słowy, że Jezus jest Panem i że Bóg wzbudził go z martwych.”² Piper kontynuuje:

„To brzmi dobrze. Oczywiście, nie jesteśmy zbawieni przez doktrynę. Jesteśmy zbawieni przez Chrystusa. Ale jest to mylące, ponieważ pozostawia znaczenie „wiary w ewangelię” niezdefiniowane. Wiara w ewangelię po co/w jakim celu/z względu na co? Dobrobytu? Uzdrowienia? Nowej pracy? …będziemy musieli [im] ogłosić, dlaczego ta śmierć i zmartwychwstanie są dla nich dobrą nowiną (uwypuklenie jego).³

Jeśli ktoś nie wierzy w Jezusa z powodu obietnicy nieodwołalnego usprawiedliwienia/zbawienia, to jeszcze nie uwierzył w przesłanie Jana 3:16 lub wielu innych fragmentów Biblii [stwierdzających to samo]. Pan wyraźnie powiedział, że ktokolwiek w Niego uwierzy, nigdy nie zginie, nigdy nie umrze duchowo, nigdy nie zostanie wyrzucony, nigdy nie zostanie wyrwany z Jego ręki i nigdy nie będzie łaknął ani pragnął życia wiecznego.

Pan Jezus powiedział kobiecie przy studni, że musi uwierzyć w dwie rzeczy: w dar Boży i w Dawcę tego daru (J 4:10). Następnie powiedział, że darem Bożym jest życie wieczne, którego nie można utracić (J 4:14) i że On, Dawca, jest Mesjaszem (J 4:25-26). Jeśli ktoś nie wierzy w dar Boży, który jest obiecywany przez Pana Jezusa Chrystusa, to jeszcze nie napił się tej żywej wody.

Hipotetycznie Pan mógł nie ewangelizować nikogo. Mógł przekazać apostołom i kolejnym wierzącym głoszenie obietnicy życia wiecznego. Jednak częścią zadania Ojca dla Niego było to, aby głosił obietnicę życia wiecznego (Jana 5:24; 6:35-40). On służył jako przykład tego, co chciał, aby głosili Jego naśladowcy.

Apostołowie nie są głową kościoła; jest nią Pan Jezus. Jako głowa, On jest życiem wiecznym (Jana 14:6; 1. Jana 5:20); On doskonale ziścił to życie; On dał nam możliwą do przekazywania obietnicę życia, którą wszyscy wierzący mają głosić; On umarł na krzyżu za nasze grzechy; i On powstał cieleśnie z martwych.

Obietnica Chrystusa jest strzałem w dziesiątkę. To jest to, co zmienia niewierzącego w wierzącego. Kiedy człowiek dochodzi do przekonania, że kto uwierzy w Jezusa, to ma życie wieczne, wtedy „przeszedł ze śmierci do życia” (J 5,24).

Nie zapominaj o obietnicy Chrystusa.

____