Obecnie jest mniej dyspensacjonalistów niż w przeszłości. Dyspensacjonaliści wierzą między innymi, że istnieje różnica między Izraelem a Kościołem. Jednak większość nauczycieli Biblii twierdzi, że Kościół jest nowym Izraelem lub że Kościół zastąpił Izrael. Ci, którzy twierdzą, że Kościół nie jest Izraelem, są często wyśmiewani i nie są uważani za poważnych badaczy Biblii. Jestem dyspensacjonalistą.

Niedawno przyglądałem się fragmentowi z Ewangelii Łukasza. Moim skromnym zdaniem fragment ten wyraźnie wskazuje, że Bóg traktuje Izrael inaczej niż Kościół. W Łukasza 9:1-6 Pan Jezus Chrystus wysyła dwunastu uczniów do narodu izraelskiego. Nakazuje im dokonywać cudownych uzdrowień wśród Żydów, postępować w określony sposób i głosić konkretne przesłanie. Szczegóły poleceń Pana Jezusa Chrystusa skierowanych do uczniów w tym czasie nie zostały nigdy przekazane Kościołowi po jego powstaniu w Dziejach Apostolskich 2. Po pierwsze, Pan Jezus Chrystus nakazuje Dwunastu wyganiać demony i uzdrawiać choroby. Chrystus dał im moc i władzę, aby to czynić. Dzisiejszym wierzącym nie nakazuje się tego robić. Żaden z dzisiejszych wierzących nie otrzymał takiej mocy ani władzy. Dwunastu było wyjątkową grupą ludzi, którzy mieli wyjątkowy cel. Mieli udać się do narodu izraelskiego, aby pokazać, że Pan Jezus Chrystus jest obiecanym Królem. Cuda, których dokonywali, miały pokazać narodowi prawdziwość ich przesłania.

Ci mężczyźni otrzymali polecenie, aby „głosić królestwo Boże”. W Ewangelii Łukasza królestwo Boże odnosi się do obietnicy, którą Bóg dał Izraelowi. Obiecał im zesłać Króla, który będzie panował nad światem z Jerozolimy. W czasie Jego pierwszego przyjścia Król przybył w osobie Chrystusa. Dwunastu apostołów ogłosiło, że Bóg oferuje królestwo temu pokoleniu Żydów, jeśli naród ten odpowie na ich przesłanie.

Następnie Pan dał tym mężczyznom szczegółowe instrukcje dotyczące tego, jak mają wykonywać ich misję. Mieli udać się do wszystkich miast Galilei, co miało zająć trochę czasu. Nie mieli jednak zabierać ze sobą żadnych pieniędzy, jedzenia ani dodatkowej odzieży. Nie mieli martwić się o zakwaterowanie podczas miesięcy (?), które mieli spędzić w drodze. Pan Jezus Chrystus miał zapewnić im wszystko, czego potrzebowali.

Nie sposób wyobrazić sobie, aby ktoś w dzisiejszym Kościele wyruszył bez pieniędzy, jedzenia i odzieży, aby służyć Panu Jezusowi Chrystusowi podczas misji, która miałaby trwać kilka miesięcy. Wyobraźcie sobie taką podróż bez wcześniejszego zastanowienia się, gdzie się zatrzymać.

Pan Jezus Chrystus udzielił tych wyjątkowych wskazówek w Ewangelii Łukasza 9:1-6, ponieważ czas miał kluczowe znaczenie. Król nie miał być z nimi długo, więc oferta dla narodu izraelskiego musiała zostać szybko przyjęta. Uczniowie musieli udać się do nich teraz. Było to pilne. Nie mieli czasu na zbieranie funduszy.

A co z tymi, którzy odrzucili to, co robili i mówili uczniowie? Po raz kolejny widzimy, że mieli reagować w sposób, w jaki my, członkowie Kościoła, nie zareagowalibyśmy. Mieli strząsnąć kurz z nóg. Miało to szczególne znaczenie dla Żydów. Strzepnięcie kurzu z butów było dla Żydów znakiem, że Bóg osądzi naród za odrzucenie tych, których Bóg do nich posłał.

Dzisiejsi wierzący głoszą inne przesłanie. Mówimy zarówno niewierzącym Żydom, jak i poganom, że Pan Jezus Chrystus daje życie wieczne wszystkim, którzy w Niego wierzą. Mówimy o nagrodach dla wierzących, którzy czynią dobre uczynki. Nie mówimy im jednak, że Pan Jezus Chrystus natychmiast przyjdzie i ustanowi swoje królestwo, jeśli uwierzą. Nie powiedziano nam, abyśmy strzepywali kurz z naszych stóp, gdy napotkamy sprzeciw.

Te wersety są przypomnieniem. Przesłanie, które Jan Chrzciciel, Pan Jezus Chrystus lub Dwunastu ogłosili narodowi izraelskiemu, nie powinno być stosowane do Kościoła. Być może żaden nie-dyspensacjonalista nie spojrzy na Łukasza 9:1-6 i nie stanie się dyspensacjonalistą. Może utrzymywać, że nie ma różnicy między Izraelem a Kościołem. Jednak jako dyspensacjonaliście łatwo mi spojrzeć na te wersety i dojść do wniosku, że Pan Jezus Chrystus z pewnością postępował z Izraelem w sposób, w jaki nie postępuje z dzisiejszym światem.

_____________

Ken Yates (ThM, PhD, Dallas Theological Seminary) jest redaktorem czasopisma Grace Evangelical Society i mówcą GES na wschodnim wybrzeżu i za granicą. Jego najnowsza książka to Hebrajczycy: Partnerzy z Chrystusem.

Jeśli chcesz zadać pytanie dotyczące danego bloga, napisz do nas na adres ges@faithalone.org.